ملک تهران متری فروخته می‌شود و بعد میان دارندگان دست‌به‌دست می‌شود؛ نشانگری قیمت هر دارنده را پایین، منصفانه یا بالا می‌سنجد، اما قیمت خود پلتفرم را هرگز.
01زمینه
نیم‌دانگ نامش را از همان واحدی گرفته که می‌خواهد آن را بشکند. دانگ واحد سنتی مالکیت ملک در ایران است؛ هر ملک شش دانگ است و «نیم‌دانگ» یعنی نصف یک دانگ. فوتر بقیه‌ی حرف را صریح می‌گوید: «نیم دانگ، فروش ملک متری».
در ایران، ملک راه معمول حفظ ارزش پول در برابر تورم است و قیمت یک آپارتمان در تهران خیلی بالاتر از توان کسی است که پس‌انداز معمولی دارد. پاسخ محصول مالکیت کسری همراه با بازار ثانویه است: دو متر از ساختمانی را بخر که هیچ‌وقت نمی‌توانستی یکجا بخری، تغییر ارزشش را دنبال کن و بعد مترها را به کس دیگری بفروش.
02مسئله
اول، آپارتمان باید به مقداری تبدیل شود که آدم بتواند کمی از آن را داشته باشد. برای این کار قیمت هر واحد، حداقل مبلغ ورود و ارزش‌گذاری‌ای لازم است که هر کسی بتواند بررسی‌اش کند. مدرک حقوقی و فیزیکی هم باید آن‌قدر باشد که یک غریبه حاضر شود برایش پول بدهد: گزارش کارشناسی، اسناد مالکیت و رزرو بازدید برای کسانی که ساختمان را از روی عکس نمی‌خرند.
بعد باید نقدشونده شود. مالکیت کسری بدون راه خروج همان دارایی غیرنقد است، فقط در تکه‌های کوچک‌تر. پس دارندگان به بازار دومی نیاز دارند تا به یکدیگر بفروشند. یعنی قیمت باید بدون بازارساز کشف شود و این بازار نباید به جایی برای گران‌فروشی به خریدار بعدی تبدیل شود.
روزی را در تقویم شمسی انتخاب کن.
ساعتی را انتخاب کن.
بازدید ثبت می‌شود.
03رویکرد
شناسه‌ی نودها در Figma به ترتیب ساخته‌شدن بزرگ‌تر می‌شود، پس با نگاه به بازه‌ی شناسه‌های هر بخش می‌شود فهمید بخش‌ها به چه ترتیبی کشیده شده‌اند. این همان ترتیبی نیست که یک مطالعه‌ی موردی مرتب بعداً ادعا می‌کرد: تراکنش قبل از پوسته طراحی شد. اول فروش و بازدید کشیده شدند و بعد مرور و ارزش‌گذاری. ورود، اسپلش، قوانین و پروفایل، یعنی همان جایی که بیشتر محصولات از آن شروع می‌کنند، بعد از این‌ها آمدند.
بازار مبادله اول کار با نام «ایوان» امتحان شد و کنار گذاشته شد. در مرحله‌ی آخر با نام ایوان معاملات و حدوداً ده برابر بزرگ‌تر از نو ساخته شد.
«ایوان» (نسخه‌ی اول): یک کارت، شرایط بهصورت فهرست.
ایوان معاملات: پیشنهادها کنار هم مقایسه میشوند.
04راهحل
در فهرست فروشندگان، هر پیشنهاد نشان می‌دهد چطور عرضه شده و دو نوع پیشنهاد هست: عرضه‌ی مستقیم پلتفرم و بازفروش دارنده‌ای دیگر در ایوان معاملات. فقط بازفروش‌های دارندگان نشانگری با برچسب «قیمت گذاری فروشنده» دارند. این نشانگر سه بخش پایین، منصفانه و بالا دارد و جای هر پیشنهاد روی آن مشخص شده است. عرضه‌های مستقیم هیچ نشانگری ندارند؛ پلتفرم به خودش نمره نمی‌دهد.
همین نشانگر در سوی دیگر معامله هم هست. در مرحله‌ی قیمت‌گذاری، کنترل کم‌وزیاد قیمت، قیمت‌های پیشنهادی و همان نوار دیده می‌شود، این بار با برچسب «قیمت گذاری شما». وقتی فروشنده عددی تعیین می‌کند، نوار هم جابه‌جا می‌شود. نشانگر قبل از عرضه به فروشنده نقطه‌ی مرجعی می‌دهد و هنگام خرید به خریدار هشدار می‌دهد؛ یک علامت نرم است، نه سقفی سخت.
05تصمیمهای کلیدی
بازار مبادله روی سه تصمیم بنا شده که در فایل دیده میشوند.
نمرهای که پلتفرم به قیمت خودش بدهد چیزی را نشان نمی‌دهد؛ نمرهای که به قیمت دارندگان دیگر می‌دهد معنا دارد. عرضه‌های مستقیم اصلاً نشانگری ندارند.
سقف قیمت بهسادگی دور زده میشد. نشانگر برای فروشنده پیش از عرضه نقطه‌ی مرجع میسازد و به خریدار هنگام خرید هشدار می‌دهد، بیآنکه قیمتی را ممنوع کند.
فروش، بازدید و ارزش‌گذاری خود محصولاند؛ ورود، اسپلش و پروفایل صفحههایی تکراریاند که هر محصولی دارد. در ترتیب ساخت، این صفحهها آخر آمدهاند.
06نقد
محصول هیچ‌وقت برای چیزی که می‌فروشد به یک نام ثابت نمی‌رسد، و این ناهماهنگی در سراسر جریان اصلی دیده می‌شود:
خرید: هر سهم ۲۵ متر است و ۲۵ متر می‌شود ۲ سهم.
فروش: ۲ سهم می‌شود ۱۰۰ متر.
07سیستم
سیستم طراحی ۴۳۰ کامپوننت دارد که رنگ، تایپوگرافی، فیلدهای فرم، دکمه‌ها، مودال‌ها، توست‌ها، هدرها، تب‌بارها و آیکن‌ها را پوشش می‌دهند و در فایل برچسب نسخه‌ی 0.0.1 خورده است. کل کار از یک نفر است: یک مجموعه توکن رنگ و تایپ و ۱۹۱ صفحه که بر پایه‌ی همین کامپوننت‌ها و توکن‌ها کشیده شده‌اند.
هر جا دو تم هست، هر دو واقعی‌اند: کیف پول به‌جای رنگ زدن یک لایه‌ی رویی، خود توکن‌ها را عوض می‌کند و فهرست املاک، ایوان معاملات و برگه‌ی فروش هم نسخه‌ی تیره دارند. فهرست سبد دارایی و جریان افزودن ملک فقط نسخه‌ی روشن دارند.
روشن
تیره
08نتایج
در فایل هیچ نشانهای نیست که نیم‌دانگ راه‌اندازی شده باشد، و عددی هم برای گزارش وجود ندارد. آنچه در آن هست طراحی کاملی برای هر دو بازار است.
09آنچه یاد گرفتم
متر، سهم و دانگ سه مدل ذهنی برای یک داراییاند و محصول هر سه را در یک خرید به کار میبرد. هر چیزی که بعد از آن ساخته شده، مثل کارتها، نشانگر و سبد دارایی، این ابهام را به ارث میبرد. این تصمیمی دربارهی واژهها بود و چون دیر گرفته شد، پرهزینه شد.
نشانگر پایین، منصفانه و بالا در هر دو سوی بازفروش میان دارندگان قابلدفاعترین بخش فایل است، اما فقط به شکل یک نوار کوچک درون یک برگه‌ی پایینی آمده است. محصول باید با همین نشانگر خودش را معرفی می‌کرد.
جای مقدار نشانگر هنوز متن‌های موقت انگلیسی نشسته است. متن موقتی که بهقدر کافی بماند دیگر ناتمام به نظر نمی‌رسد و کمکم خود طراحی به نظر میرسد.